John Bowlby (1907–1990), çocuk psikiyatrisi ve psikanalizden gelen İngiliz kuramcıdır. Çocuk ile bakım veren arasındaki yakınlık arayışını yalnızca beslenmeye indirgemeyen bağlanma kuramının gelişmesinde merkezi rol oynadı. Etoloji ve gelişim gözlemlerinden yararlanması, psikodinamik açıklamalarla gözlemsel araştırma arasında yeni sorular açtı.
Bağlanma davranışı, güvenli üs, ayrılık tepkileri ve içsel çalışan modeller kuramının ana kavramlarındandır. Bunlar kişinin yaşamını bir “tek bağlanma tipi” etiketiyle bütünüyle açıklayan hızlı kişilik testleri değildir.
Attachment and Loss adlı üçlü çalışmanın birinci cildi Attachment 1969’da, ikinci cildi Separation 1973’te, üçüncü cildi Loss 1980’de yayımlandı. Farklı baskılar ve sonraki yeniden basımlar bibliyografik kayıtlarda daha yeni tarihler gösterebilir.
Bowlby’nin tarihsel savlarını Mary Ainsworth’un gözlemsel katkıları ve sonradan gelen çok sayıda bağlanma araştırmasıyla birlikte okumak gerekir. Çocukluk ilişkileri önemlidir; ancak tek bir olayın yetişkin ruh sağlığını kaçınılmaz biçimde belirlediği iddiası bilimsel değerlendirmeyi aşar.