Melanie Klein (1882–1960), Viyana’da doğmuş, çocuk psikanalizinde oyun tekniğine ve erken nesne ilişkilerine odaklanan etkili bir kuramcıdır. 1921’de Berlin’e, 1926’da Londra’ya taşınması mesleki yaşamının önemli dönemeçleridir. Küçük çocukların oyununu klinik çalışmada ifade aracı olarak ele alması, çocukla çalışmanın tarihini değiştirdi.
Paranoid-şizoid konum, depresif konum, bölme ve nesne ilişkileri Klein’ın kuramsal sözlüğünde yer alır. “Konum” terimi, herkesin belli yaşta geçmek zorunda olduğu puanlanabilir bir gelişim testi anlamına gelmez. Klein’ın yaklaşımı Anna Freud’un çocuk psikanalizi yaklaşımıyla da önemli tartışmalar yaşamıştır.
1932’de yayımlanan The Psycho-Analysis of Children, oyun tekniği ve çocukların iç dünyasına ilişkin erken kuramı için dönüm noktasıdır. 1957 tarihli Envy and Gratitude daha sonraki kuramını temsil eder. Bu eserlerin künyeleri biyografik amaçla anılıyor; kitap bölümleri aktarılmıyor.
Klein’ı okurken tarihsel klinik gözlem, kuramsal yorum ve güncel gelişimsel araştırma verilerini birbirinden ayırmak gerekir. Bir çocuğun oyununa bakıp tek bir sembol üzerinden psikiyatrik sonuç çıkarılması yöntemsel olarak savunulamaz.