Yasın Bir Takvimi Olur mu, Herkes Aynı Hızda mı Toparlanır?
Cenazeden üç ay sonra işe döndün ve ilk kez bir akşam arkadaşlarınla güldün. Birisi “Çabuk toparlandın” dedi. Aynı hafta eve gidip uzun süre ağladın. O zaman da “Hâlâ mı böyle?” diye…
Kayıp, taşınma, emeklilik ve hayatın dönüm noktalarında yaşadığımız duygular.
Cenazeden üç ay sonra işe döndün ve ilk kez bir akşam arkadaşlarınla güldün. Birisi “Çabuk toparlandın” dedi. Aynı hafta eve gidip uzun süre ağladın. O zaman da “Hâlâ mı böyle?” diye…
Bir yakınını kaybettikten sonra onun sevdiği bardağı uzun süre yerinden kaldıramadın. Başka biri her yıl aynı tarihte aynı sahil yolunda yürüyor. Bir başkası kaybettiği kişinin adını bir…
Eski bir arkadaşınla yıllar sonra karşılaştın. Ona işinden, ailenle yaşadıklarından ve değişen alışkanlıklarından söz ediyorsun. Bir anda kendini tanıtmak için hep aynı cümleyi…
Aynı büyüklükte iki ev düşün. Birinin mobilyaları çok güzel ama içinde kendini yabancı hissediyorsun. Diğerinde eski bir masa, yıpranmış koltuk ve duvarda birkaç fotoğraf var; kapıdan…
Uzun zamandır beklediğin düğün, mezuniyet, tatil veya önemli bir kutlama geride kaldı. Fotoğraflar duruyor, insanlar 'Harikaydı' diyor. Sen ise ertesi sabah bir boşluk hissediyorsun. 'Bu…
Yıllardır sabah aynı saatte uyanıyordun. Trafik, iş, öğle arası ve akşam dönüşünün hepsi belli. Emeklilik günü geldiğinde çevrendekiler 'Artık keyfine bak' dedi. İlk günlerde hoş bir…
Bir sabah işe gidiyorsun, öğleden sonra masanı toplaman isteniyor. İlk hesap kolay: Kira nasıl ödenecek, faturalar ne olacak? Bir süre sonra başka sorular geliyor: 'Ben şimdi kimim?'…
Yıllarca yaşadığın şehirden ayrıldın. Yeni işin iyi, evin rahat, sokaklar güzel. Yine de eski bir durağın fotoğrafını görünce boğazın düğümleniyor. O durakta önemli bir olay yaşamamış bile…
Yeni evin anahtarını aldın. Eşyalar yerleşti, perdeler asıldı, internet çalışıyor. Yine de akşam olunca sanki misafir gibi hissediyorsun. Mutfağın ışığı yabancı, merdivenlerin sesi farklı…
Dolabın kapağını açtın. Yıllardır giymediğin bir tişört duruyor. Rengi solmuş, bedeni artık olmuyor. Elin çöpe atmaya gidiyor, sonra geri çekiliyor. Çünkü o tişört bir kumaş parçasından…
Yıllar sonra eski sokağına girdin. Fırının tabelası değişmiş, köşedeki bakkal kapanmış, çocukken oynadığın kaldırım biraz daha dar görünüyor. Yine de sokağın köşesini döner dönmez içinden…
Pastanın üzerindeki mumlar yanıyor. İnsanlar gülümsüyor, fotoğraf çekiliyor. Sen de gülümsüyorsun ama aklından başka bir cümle geçiyor: “Bir yaş daha büyüdüm. Peki ne değişti?” Birkaç…
Yirmi yaşında herkesle tartışan birini düşün. Kırk yaşına geldiğinde daha sakin, daha sabırlı biri olmuş. Çevresindekiler “Artık olgunlaştı” diyor. Oysa başka biri yıllar geçtikçe daha…
Bugün – kişi Psikoanaliz'i okudu · Bu ay – ziyaret. Nasıl sayıyoruz?