Dinlenirken Neden Kendini Suçlu Hissediyorsun?
Pazar günü. Yapman gereken acil bir iş yok. Bir kahve hazırlıyor, koltuğa oturuyorsun. On dakika geçmeden içinden bir ses yükseliyor: “Boş boş oturacağına bir şey yapsana.” Telefonu eline…
Utanç, suçluluk, mükemmeliyetçilik, öz eleştiri ve sınır koymak: Kendimizle kurduğumuz ilişkiyi anlamaya yardım eden yazılar.
Pazar günü. Yapman gereken acil bir iş yok. Bir kahve hazırlıyor, koltuğa oturuyorsun. On dakika geçmeden içinden bir ses yükseliyor: “Boş boş oturacağına bir şey yapsana.” Telefonu eline…
Toplantı bitti. Hazırladığın sunum beğenildi. Üç kişi teşekkür etti, biri fikrini kullanmak istedi. Yalnız bir kişi “Burayı daha açık anlatabilirdin” dedi. Akşam eve dönerken zihninde…
Birisi “Nasılsın?” diye soruyor. İçinden anlatmak geçiyor ama ağzından hazır cevap çıkıyor: “İyiyim.” Ardından gülümseyip konuyu değiştiriyorsun. Oysa geceleri uyuyamıyorsun, bir süredir…
Bir restoranda siparişini değiştirmek istiyorsun. “Kusura bakmayın” diyorsun. Arkadaşın seni yanlış anlamış, yine de “Özür dilerim” diye söze giriyorsun. Bir toplantıda fikir söylüyorsun…
Bir hata yaptığında kendi kendine ne söylüyorsun? “Nasıl bu kadar dikkatsiz olabilirim?”, “Yine her şeyi mahvettim”, “Ben zaten böyleyim.” Aynı hatayı sevdiğin biri yapsa belki daha…
Bir arkadaş grubunda nereye gidileceği soruluyor. Senin istediğin bir yer var. Söylemiyorsun. “Siz bilirsiniz” diyorsun. İş yerinde sorumluluklar dağıtılıyor, en ağır iş sana kalıyor.…
Bir arkadaşın senden yardım istiyor. Bugün gerçekten yorgunsun. Yapacak işlerin var. İçinden “Hayır” demek geçiyor ama ağzından “Tamam” çıkıyor. Telefon kapandığında öfkeleniyorsun.…
“Bu hafta sonu da yardımcı olur musun?” diye soruldu. Planın vardı. Yorgundun. Dinlenmek istiyordun. Ama ağzından yine “Tabii” çıktı. Telefonu kapattığında ne öfkelenecek birini ne de…
Bir işi bitiremedin. Başkasına söylesen “Olur böyle şeyler” diyeceksin. Kendine gelince cümle değişiyor: “Yine beceremedin.” İçerideki ses, en zor yöneticiden daha acımasız. İnsan…
Birine kırıldın. Söylemedin.
Masaya bir kâğıt koy. Kimsenin okumayacağını bil. Bir şeyi düzgün anlatma zorunluluğun da yok.
Dolabın önündesin. Giyeceğin kıyafet hazır. Dışarı çıkmana on dakika var. Aynaya bakıyorsun ve günün planı birden değişiyor.
Bir işi bitirdin. Herkes beğendi. Sen yalnız küçük hatayı gördün.
Bugün – kişi Psikoanaliz'i okudu · Bu ay – ziyaret. Nasıl sayıyoruz?